sneaky peek.

Elle souhaitait à la fois mourir et habiter Paris.

Tue, 07 May 2013 10:45:34 +0200

Elle souhaitait à la fois mourir et habiter Paris.

Photo

Wed, 10 Apr 2013 19:55:23 +0200

Photo

Sat, 30 Mar 2013 21:01:27 +0100

Photo

Wed, 27 Mar 2013 13:41:20 +0100

Photo

Sun, 10 Feb 2013 14:34:17 +0100

Zodra José Arcadio de deur van de slaapkamer achter zich had gesloten, daverde de knal van een...

Mon, 04 Feb 2013 10:07:24 +0100

Zodra José Arcadio de deur van de slaapkamer achter zich had gesloten, daverde de knal van een pistoolschot door het huis. Een straaltje bloed kwam onder de deur door, stak de kamer over, kroop de straat op, vloeide in rechte lijn over de ongelijke trottoirs, daalde treedjes af en klom tegen scheidsmuurtjes op, doorliep de gehele Straat van de Turken, sloeg de hoek om naar rechts en daarna naar links, zwenkte tegenover het huis van de Buendia’s met een hoek van negentig graden, ging onder de gesloten voordeur door, doorkruiste - vlak langs de muren om de tapijten niet te besmeuren - de salon, vervolgde zijn weg door de andere kamer, ontweek met een wijde boog de tafel in de eetkamer, gleed verder over de waranda met de begonia’s, glipte ongezien onder de stoel van Amaranta door die rekenles gaf aan Aureliano José, drong door het graanschuurtje heen en dook op in de keuken waar Ursula zich opmaakte om zesendertig eieren te breken voor het brood.

‘O allerzuiverste maagd!’ gilde Ursula.

Op zoek naar de oorsprong van het straaltje bloed volgde ze het in tegenovergestelde richting, liep door de graanschuur, kwam over de waranda met de begonia’s waar Aureliano José opdreunde dat drie en drie zes is en zes en drie negen, stak de eetkamer en de beide andere vertrekken over, stapte regelrecht de straat op, sloeg de hoek om naar rechts en daarna naar links, zodat ze - zonder te beseffen dat ze nog steeds haar bakschort en haar huissloffen aan had - in de Straat van de Turken belandde, stoof het plein op, rende de voordeur binnen van een huis waar ze nog nooit was geweest, duwde tegen de deur van de slaapkamer, stikte bijna in de geur van verbrand kruit, zag José Arcadio voorover op de grond liggen, languit uitgestrekt over de hoge laarzen die hij net had uitgetrokken, en vond uiteindelijk het beginpunt van het straaltje bloed dat nu niet meer vloeide uit zijn rechteroor.

Bainter didn’t plan on becoming one of pop’s most...

Tue, 29 Jan 2013 12:51:43 +0100

Bainter didn’t plan on becoming one of pop’s most sung-about women when she moved to L.A. in the mid-’80s. A native of Arizona, she’d graduated from Smith College and moved into a group house on Wilton Street, a Victorian crammed with nearly a dozen musicians. Farrell was one of them; together with Eric Avery, another Wilton house resident, a band emerged. Bainter was the house’s most mercurial presence; her habit brought some unsavory characters around, and a former boyfriend of hers was living under the same roof, which only made the situation more volatile.

“She’s really intelligent and full of drama, and everybody on this planet who’s met her loves her,” says Casey Niccoli, a former Wilton roommate. “But she was bringing around bad people, drug dealers. People who stole.”

When things went wrong at the house, the mayhem was often blamed on “Jane’s addiction,” so when Farrell needed a name for his band, there was a ready-made phrase in his head. “They jumped into my room one day and said, ‘We’re going to name it Jane’s Addiction! ’ ” Bainter recalls. “I thought it was sort of a lackluster name. I didn’t take it as a tribute at all.”

Nor did her parents. Bainter’s photo appeared on the insert of the vinyl version of the first Jane’s album, and on thousands of posters that appeared all over the world. “It was very hard for my family,” she says. At the time, she was leading a double life of sorts. By day, she’d put on a sensible suit and work at a management consulting firm in Century City. At night she’d put on a wig and wade into L.A.’s music subculture. And she was nearly always high.

“No one at work knew,” she says. “Once you’ve developed a good tolerance, it’s not hard to work while you’re on heroin.” Contrary to popular belief, she says, she never sold her body for sex. “A lot of people hear the song and assume it’s about a prostitute. It’s not. If you could clear that, I’d appreciate it.”

This pair of panties will be mentioned again in the course of...

Sat, 29 Dec 2012 08:58:44 +0100

This pair of panties will be mentioned again in the course of this trial. And when it happens there will not be one laugh, one snicker, one giggle, or even one smirk in my courtroom. There isn’t anything comic about a pair of panties which figure in the violent death of one man and the possible incarceration of another.

"Zal ik weggaan? Zal ik verdrietig worden en weggaan? Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk..."

Tue, 25 Dec 2012 22:43:36 +0100

“

Zal ik weggaan?
Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen?
Of zal ik blijven?

Zal ik blijven?

”

- Toon Tellegen (via felinedeconinck)

Some hangover

Sun, 25 Nov 2012 13:49:07 +0100

“Kevin, there’s only one thing we’d like to know. We’re your friends. We’ve been friends for years. Just one thing. Why do you drink so much?”
“Hell, I don’t know. I guess, mostly, I just get bored.”

Photo

Sat, 17 Nov 2012 20:26:52 +0100

Sartre's blog

Sun, 04 Nov 2012 18:43:45 +0100

Thursday, 16 July, 1959: 7:45 P.M.

When S. returned this afternoon I asked her where she had been, and she said she had been in the street.

“Perhaps,” I said, “that explains why you look ‘rue’-ful.”

Her blank stare only reinforced for me the futility of existence.

With no authority left to believe, in the words of German...

Tue, 30 Oct 2012 09:18:28 +0100

With no authority left to believe, in the words of German Philosopher Wolfgang Schirmacher, what we have to build a better future is ourselves: “thinking power, intellectual honesty and intuitive understanding.”

"In those brief but inevitable moments when we hate someone we love—moments which last sometimes for..."

Sun, 30 Sep 2012 16:14:58 +0200

“In those brief but inevitable moments when we hate someone we love—moments which last sometimes for a whole lifetime in the case of people we do not love—we do not wish to appear kind in order not to be pitied, but at once as unpleasant and as happy as possible so that our happiness may be truly hateful and wound to the very soul the occasional or permanent enemy.”

- Marcel Proust, La Captive, trans. Moncrieff, Kilmartin & Enright (via proustitute)

Video

Fri, 14 Sep 2012 16:51:21 +0200

En zijn grootste grief was dat men hem niet door het wettelijk...

Tue, 10 Jul 2012 14:13:15 +0200

En zijn grootste grief was dat men hem niet door het wettelijk gezag had doen aanhouden, maar door het gepeupel. Het gepeupel, zei hij, en hij bedoelde de weerstand en ik zat naast hem te luisteren met mijn herkenningsteken van de weerstand in het knoopgat van mijn vest. Hij zag het niet, hij was verblind door het kleine geval van zijn eigen persoontje dat als onderwijzer geschorst was en zijn geld had moeten aan Gutt geven en de boeken moest verkopen die hij zich al sparend had kunnen aanschaffen. Ik voelde medelijden…juist, dat was de waarheid…alhoewel zij met ons geen medelijden hadden gevoeld die vijf lange harde bittere jaren dat zij met hun botte botten midden in onze ziel hadden gestampt en gezegd hadden: denk zoals wij denken of sterf. Maar ik kon er niets aan doen, wat daar naast mij zat was een arme misleide, een bedrogene, een ‘blinde volger van blinde leiders’, en hij had veel beter die reproduktie van Breughels schilderij aan zijn muur gehangen dan dat nietszeggende ‘storm op zee’. Hij had Vlaanderen in zijn ogen gestoken en was daardoor blind geworden voor de Wereld…

Doesn’t this fill you with emptiness? Do you shovel to...

Sun, 01 Jul 2012 10:55:23 +0200

Doesn’t this fill you with emptiness? Do you shovel to survive, or survive to shovel?

The Man Who Knew Too Much

Fri, 25 May 2012 08:48:19 +0200

The Man Who Knew Too Much:

Angrily, painfully, Jeffrey Wigand emerged from the sealed world of Big Tobacco to confront the nation’s third-largest cigarette company, Brown & Williamson. Hailed as a hero by anti-smoking forces and vilified by the tobacco industry.

In his deposition, Wigand had talked about the dangers of a number of additives in cigarettes and pipe tobacco, the addictive properties of nicotine, and the alleged attempts at B&W to camouflage such information. The Wall Street Journal rested on the bed, as did a copy of the most recent death threat Wigand had received: “We want you to know that we have not forgotten you or your little brats. If you think we are going to let you ruin our lives, you are in for a big surprise! You cannot keep the bodyguards forever, asshole.”

That night we had dinner at the revolving restaurant at the top of the Hyatt. As we sat down at the table, Wigand looked out the window. “I don’t believe this,” he said. “We are directly across from the Brown & Williamson Tower.” I could see fluorescent light glowing on a single floor in the otherwise darkened building. “What is that?” I asked. “That’s the 18th floor. The legal department. That is where they are all working, trying to destroy my life. Look at that. They are still there, and they will be there tomorrow and the they will be there on Sunday.… You can’t schmooze with these guys. You kick them in the balls. You don’t maim them. Don’t take prisoners.”

i feel like i am swimming through stone so i’ll hold my brain out of the water as i swim my...

Fri, 25 May 2012 00:29:15 +0200

i feel like i am swimming through stone
so i’ll hold my brain out of the water
as i swim my remains back to him
cause the last thing that i need is a wet brain
during the hurricane
so i’ll rest my weary head
between the eagrets beak
so i can hear you sing
the salmon eggs to sleep
with the songs of the wild

i’ve never sucked blood before this.

Look, all administrations, all governments lie, all officials...

Mon, 21 May 2012 11:44:15 +0200

Look, all administrations, all governments lie, all officials lie and nothing they say is to be believed. That’s a pretty good rule.